گوشه صفحه فیس بوکم توی کادر People You May Know هنوز هر روز حداقل یکبار اسمش و عکسش رو می بینم. خودش مدتیه که نیست. مُرده. چند وقته که مُرده. من امشب فهمیدم...

امروز قبل از اینکه بفهمم اون مُرده به این فکر می کردم که یکی از نتایج طولانی زندگی کردن توی این دنیا اینه که آدم مرگهای بسیاری رو به چشم می بینه. به این هم فکر کردم که چه خوب که مرگ هست که بهانه ای برای زندگی کردن داشته باشیم.

و به این فکر می کردم که "یک دشمن هم زیادیه" دیدگاه مشکل داریه. اصولن دشمن موجودیه که به ما هویت میده. کسی که دشمنی نداره یعنی آدمیه بی نهایت خنثا که هیچ رای و نظر و دیدگاهی نداره و در نتیجه موجود خسته کننده و یکنواختی از آب در میاد. موجودی یکدست و بی هویت. کمرنگ و شاید شفاف. زنده باد دشمن من. من دشمن دارم پس هستم.